احسان...متولد فروردین62...و دیگر هیچ...
گاه افتاده به راهی
گاه در فَلاخَن تقدیری گنگ،
و گاه بازيچهی هوس خويش و بیگانه.
کلام که جان بگیرد
چشم اندازهای تازه نیز آفریده میشود.
به این گونه شاید بتوانیم
سامانی بهتر برای زندگی بیابیم...
*************
« تو »
در گمانه ام بودی.
تو را که « خیر» می انگاشتم
خیر می شدی
«شر» که می انگاشتم
شر می شدی.
مرز میان خدا و شیطان را گم کرده ایم.
عجیب است
عجیب!!!
پ.ن همینجوری:
آب گفت آلوده را در من شتاب / گفت آلوده من دارم شرم از آب / گفت آب این شرم بی من کی رود؟ / این آلودگی بی من زائل کی شود؟
لینک ثابت
نوشته شده در ساعت 18:48 توسط احسان
|
